Rozmieszczenie modułów

Konfiguruje się to w 4 · Projekt → Rozmieszczenie.

Orientacja modułów

Dla każdej połaci wybierasz:

Zobacz Optymalna orientacja.

Moduły podniesione na dachu płaskim

Gdy moduły nie są równoległe do dachu, pojawiają się ustawienia między rzędami:

• Rozstaw rzędów (pitch):
• Automatyczny (przedział godzin): minimalny, przy którym rzędy nie zacieniają się wzajemnie w wybranych godzinach słonecznych (domyślnie od 10 do 14) w najkrótszym dniu roku.
• Automatyczny (maksymalna strata): minimalny, przy którym tylne rzędy tracą rocznie nie więcej niż zadany procent (domyślnie 3 %); dopuszcza trochę cienia rano i wieczorem, by zmieścić więcej modułów.
• Ręczny: odległość pozioma między dolną krawędzią jednego rzędu a następnego.
• Minimalne przejście między obrysami dwóch rzędów (domyślnie 0,3 m).
• Wysokość dolnej krawędzi nad dachem.
• Odejmuj cień między rzędami: po wyłączeniu rzędy rozmieszcza się tak samo, ale ich cień nie jest odejmowany.
• Okablowanie stringów między rzędami (zobacz Obiekty i zacienienie).

We wszystkich trzech przypadkach symulacja oblicza rzeczywisty cień godzina po godzinie.

Rozmieszczenie na połaci

Rzeczywisty obrys połaci i przeszkody stojące na dachu (kominy, nadbudówki, urządzenia) wykluczają pozycje, które wychodzą poza obrys lub na nie nachodzą. Jeśli jest zacienienie, szacuje się roczną stratę każdej pozycji przy czystym niebie, a moduły umieszcza się najpierw tam, gdzie produkują najwięcej.

Model zacienienia

Tutaj wybiera się też model (realistyczny, optymistyczny lub pesymistyczny), typ ogniwa i diody bocznikujące; zobacz Obiekty i model zacienienia.